Nasza przygoda z kynologią zaczęła się od  zakupu suki rasy skye terier.
Skye teriery są rasą bardzo starą - wg legend hodowaną już od XVI w.
Skye terriery powstały w zachodniej Szkocji i na wyspie Skye z archipelagu Hebrydów wewnętrznych, od której to pochodzi ich nazwa.
Psy tej rasy są charakternymi indywidualistami, są nieufne wobec obcych, ale wobec właściciela niezwykle lojalne.
Poruszają się z dużą gracją i ogólnie są bardzo malowniczymi psami. Są to psy bardzo inteligentne i pamiętliwe, w wychowaniu należy być konsekwentnym ale bez stosowania przymusu.
Mimo ich niewinnego wyglądu należy pamiętać iż są to psy, które były wyhodowane do polowań na borsuki i lisy. Są to waleczne serca w nie za wielkim rozmiarze, które potrafią czasem narozrabiać. Niemniej jednak są to psy kochające swojego właściciela miłościa dozgonną. Najsłynniejszym skye terrierem był pies z Edynburga Greyfriars Bobby. Po śmierci właściciela przez 14 lat przebywał w pobliżu grobu swego pana.
Pielęgnacja szaty skyea nie jest bardzo kłopotliwa. Pies ten nie gubi włosa, nie wymienia go w ciągu roku. Wystarczy regularnie czesac i odzywiać włos. Włos skye terriera jest praktycznie bez zapachu. Psa należy kąpać co miesiąc dwa. Po kąpieli dobrze jest na włos nałożyć odżywkę.

Standard rasy:

WYGLĄD ZEWNĘTRZNY
Standard FCI Nr 75 (20.01.1998)
Kraj pochodzenia:Wielka Brytania
Użytkowanie:terier
Klasyfikacja FCI:
Grupa 3 - teriery
Sekcja 2 - małe teriery (niskonożne)
Próby pracy nie są wymagane

Wygląd ogólny: długi,niski pies o opadającej sierści.Długość jego ciała równa jest dwukrotnej wysokości.Porusza się ze swobodą.Ma silne przednie i tylne kończyny,mocny tułów i szczęki.
Zachowanie: eleganckie i pełne godności.
Charakter: jest to pies jednego właściciela,nieufny wobec obcych,ale nigdy złośliwy.
Głowa i czaszka: długa i mocna.Silną bardziej się ceni niż przesadnie długą.W tylniej części średniej szerokości,stopniowo zwęża się ku mocnej kufie.Nos czarny.
Oczy: brązowe,lepiej gdy są ciemnobrązowe,średniej wielkości,wąsko osadzone o pojętnym spojrzeniu.
Uszy: stojące lub opadające.Jeśli są stojące są nieduże i zakończone pierzastymi frędzelkami sierści opadającej na boki w zdecydowanie ciemniejszym odcieniu.Brzeg zewnętrzny jest prosty a wewnętrzny lekko zagina się od czubka do nasady,gdzie rozstawienie uszu jest mniejsze.Jeżeli są opadające,są większe,opadają prosto i płasko,a ich krawędzie wewnętrzne przylegają do głowy.
Uzębienie: szczęka i żuchwa mocne,równej długości,zgryz nożycowy,kompletny i regularny,to znaczy,że siekacze szczęki nakrywają w ścisłym kontakcie siekacze żuchwy i są ustawione prosto.
Szyja: długa o profilu lekko wygiętym
Przednia część ciała: łopatki szerokie,przylegające do tułowia,kończyny przednie krótkie i muskularne (o solidnej kości)
Tułów: długi i niski (masywny).Grzbiet prosty(idealnie równy).Klatka piersiowa głęboka.Owalne i długie ożebrowanie.Żebra wydają się nieco płaskie,gdyż sierść gładko na nich opada.Lędźwie krótkie.
Zad: muskularny
Kończyny tylne: silne,dobrze skonstruowane i ukątowane.Kiedy patrzy się na nie od tyłu są proste,krótkie i muskularne.Nie powinno być wilczych pazurów.
Łapy: kończyn przednich są większe od łap kończyn tylnych i są skierowane równo do przodu.Opuszki palców są grube a pazury mocne.
Ogon: jeśli jest opuszczony,powinien w górnej części zwisać a w dolnej być lekko zagięty.kiedy jest uniesiony,powinien stanowić przedłużenie linii grzbietu,nie unosi się nad nią i nie zakręca do góry.Pokrywają go wdzięczne frędzle.
Ruch: w ruchu kończyny są stawiane prosto do przodu.Gdy patrzymy na nie od przodu stanowią jakby przedłużenie prostych linii frontu, ich rozstawienie jest takie samo w łokciach, jak w łapach.Zasadnicze odepchnięcie zależy od kończyn tylnych,które kierują się prosto ku przodowi.Przednie kończyny są daleko wyrzucane,ale nie powinny być wysoko unoszone nad ziemię.Ogólnie ruch jest swobodny,energiczny i płynny.
Szata: jest dwojakiego rodzaju.Podszerstek jest obfity,krótki,przylegający,miękki i wełnisty.Włos okrywowy jest długi,twardy,prosty,płaski bez lokowatości.Na głowie sierść jest krótsza,bardziej miękka,przykrywająca oczy i wierzch głowy.Miesza się ona z sierścią na bokach głowy,porasta uszy frędzlami,nie zasłaniając jednak ich kształtu.Sierść powinna mieć długość minimum 15 cm i sięgać do ziemi.Na
Umaszczenie: czarne,jasno lub ciemnoszare,płowe,kremowe,w każdym razie zawsze z czarnymi koniuszkami włosów.Każde jednokolorowe umaszczenie jest dozwolone,z możliwością występowania ciemniejszych nalotów w tej samej tonacji z jaśniejszym podszerstkiem,pod warunkiem,że trufla nosowa i uszy są czarne.Mała biała plamka na piersi jest tolerowana.
Wymiary: wysokość mierzona w kłębie wynosi 25-26 cm.Długość od czubka nosa do zakończenia ogona sięga 103 cm.Suka jest nieco mniejsza,przy zachowaniu tych samych proporcji.
Wady: wszelkie odstępstwa od powyższego standardu powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od stopnia odchylenia.Samce powinny mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone w mosznie.

   Ostatnio znowelizowaną wersję standardu rasy Nr 75c zatwierdzono 24 VI 1987 roku na kongresie FCI w Jerozolimie.

Wygląd wzorcowego skye Cechą charakterystyczną skye jest jego długie ciało.Powinno ono być dwa razy dłuższe niż wynosi wysokość psa w kłębie.Współczesne skye mają 130 cm długości.Ważą 12-15 kg.Ich wzrost wynosi 25-26 cm. Głowa powinna być długa i mocna.Przesadna długość i smukłość są wadą.Proporcje mózgoczaszki do kufy, jak 1:1.Wierzch czoła i kufy tworzą równoległe do siebie linie.Stop lekko zaznaczony.

doskonała głowa za długa zbyt krótka kufa

Nos zawsze czarny. Oczy ciemnobrązowe,średniej wielkosci,blisko siebie osadzone.Jasne,kuliste oczy są bardzo brzydkie u skye. Uszy mogą być stojące lub opadające.Opadające ściśle przylegają do czaszki.Taki typ uszu jest dziś rzadkością.Gdy w miocie urodzą się szczenięta o stojących i opadających uszach wszystko jest w porządku,gorzej gdy są to uszy pośredniego typu:półstojące,odstawione na boki,miękkie i duże,niesymetrycznie trzymane.Najbardziej podobają się nieduże,stojące uszy.Ich brzeg zewnętrzny jest wyprostowany,a wewnętrzny zagina się lekko,jakby nachyla na całej dlugości w kierunku czaszki..Jeśli patrzy się na nie z przodu,ich czubki powinny być skierowane pionowo do góry,gorzej gdy wyraźnie rozchodzą się na boki.

wzorcowe stojące uszy   wzorcowe opadające uszy   opadające, odstające na bok, wadliwe   noszone na boki,rozstawione uszy,wadliwe   niesymetrycznie noszone,wadliwe

Uzębienie powinno być mocne o zgryzie nożycowym. Długa,łabedzia szyja.Długość szyji ma się równać długości głowy.Obecnie skye mają szyje dłuższe.Zdobi ją lekki,niby łabędzi łuk wygięcia na wierzchołku.Głowa powinna być wysoko noszona,wiele jednak skye nie lubi w ruchu jej unosić.

długa,elegancka szyja   krótka,przysadzista szyja

Wysoki,szeroki kłąb. Długi idealnie prosty grzbiet.Prosta linia grzbietu ma zasadnicze znaczenie i tego bezwzględnie wymaga się u samców.Suce,minimalną miękkość grzbietu,który jest zwykle dłuższy,wybacza się.Przy tych długich grzbietach skye sporadycznie cierpią na choroby kręgosłupa. Preferowane są zwarte,większe psy.Mają one zwykle pewniejszą linię grzbietu niż te drobniejsze i długie.Pamiętać jednak trzeba,że wysokonożny pies o skróconej budowie to żaden skye.

prosty,prawidłowej długości grzbiet   prosty,ale za krótki grzbiet       zapadnięta linia grzbietu,nagminna wada   wadliwe,wypukłe ledźwie (typ przebudowany)

Kończyny są o solidnym kośćcu,mocne,dobrze kątowane.Łapy dużę i zwarte,skierowane do przodu.Odstające łokcie i iksowata postawa u mało której rasy nie są uznawane za wadę. Ruch ma być energiczny i płynny a akcja kończyn równoległa.Długi wykrok,pozostawiane za psem kończyny tylne,którymi biegnąc dynamicznie się odpycha,nie trafiają się w praktyce często.Drepcząca akcja jest pospolitą wadą krótkonożnych ras.Wiele skye ma słupkowate nogi,a ich zad jest uniesiony. Włos jest dwojakiego rodzaju.Podszerstek jest miękki,krótki i wełnisty,włos okrywowy długi,gdy pies dojdzie do dojrzałości sięga 15 cm.Ma on być szorstki i płasko przylegać.Falistość i lokowatość są wadą.Na głowie jest krótszy,delikatniejszy,a zwieszając się frędzelkami z obrośniętych nim uszu miesza się z kosmykami z boków czaszki.Na ogonie tworzy miękki pioropusz.Ościstowłose skye są dziś rzadkością,częściej są one obrośnięte za miękką,wełnistą,a nawet jedwabistą sierścią.Jakość włosa się popsuła (bogato obrośnięty skye wydaje się atrakcyjniejszy-takie skye mają też bardzo obfite frędzle zdobiące uszy). Umaszczenie w wielu wariantach:od jasnej szarości po czarne,jasnokremowe (kolor szampana),płowe,liekkie pręgi,melanże.wszystko to jest dozwolone,jeśli uszy i czubek kufy są czarne.Mała biała plamka na piersi jest dopuszczalna. Ogon.Przy określeniu właściwej pozycji ogona najlepiej zastosować analogię do wskazówek zegara.Mała wskazówka zatrzymana jest na pozycji 9.00.Duża określa położenie ogona.Gdy pies biegnie mamy 9.10,a jeszcze lepiej,gdy wskazówka jest na godz. 9.20.W postawie - godz. 9.25.Koniuszek ogona powinien znajdować się ok. 2,5 cm nad ziemią.Gdy w ruchu wskazówka jest na 9.05,to jest to ogon brzydko noszony,a na pozycji 9.00 - okropny>Można mówic o pechu,gdy w decydującym momencie oceny nasz skye uniesie tak ogon.Równie brzydki jest także podkulony albo haczykowato zakończony ogon,jego długość wynosi ok. 21-25 cm.Psy ze skrzywionym,załamanym ogonem nie powinny być używane w hodowli. Charakter.Motto klubu rasy w Szkocji brzmi: Kto śmie mnie zaczepiać? Skye to zdecydowany indywidualista,który ma swoją osobowość.Zwykle ograniczają swoje uczucia do wąskiego grona najbliższych,dla nich są przymilne i oddane. Opracowano na podstawie książki Elżbiety Chwalibóg "Teriery ze Szkocji"