Czarny terier rosyjski (CTR) to rasa stosunkowo młoda, i jeszcze do niedawna czernysze były na ulicach dość “egzotycznym” widokiem. Charakter, wygląd i wiele innych cech powoduje sukcesywny wzrost zainteresowania tą cudowną rasą.

Pierwszy wzorzec CTR został zatwierdzony w 1984 r. przez międzynarodową Federację Kynologiczną i zapisany pod numerem 327 w III grupie FCI (teriery). W 1994 r. przeniesiono je do II grupy FCI - molosy, sznaucery i pinczery.

Czarny terier do normalnego życia potrzebuje bliskiego kontaktu z ludźmi.

Jest oddanym członkiem rodziny, jednakże nie powinien być pozostawiony sam sobie.
Aby dobrze ułożyć psa trzeba dbać o jego odpowiednie wychowanie już od szczenięcia. Należy konsekwentnie wymagać od nich posłuszeństwa, ale absolutnie bez przemocy. Karanie CTRa poprzez krzyk czy bicie odniesie tylko złe skutki.

Psy tej rasy uczą się chętnie i lubią sprawiać przyjemność ludziom. Tu zdecydowanie lepsze efekty odnosi przysłowiowa marchewka niż kij.

Czarne teriery nie nadają się absolutnie dla osób nadpobudliwych, brutalnych i nieopanowanych.

W nieodpowiedzialnych rękach mogą stać się nawet agresywne i niebezpieczne.

Czarny terier jest psem pewnym siebie i swojej siły. Jego charakter pozwala przejść mu zupełnie obojętnie obok spraw, z którymi wiele innych psów miałoby problem. Jednak, kiedy trzeba pokazać charakter, to każdy czarny instynktownie reaguje wg. poziomu zagrożenia, bez zbędnej agresji. Psy tej rasy nie szczekają wiele, to już raczej trzeba je o to poprosić. W domu zajmują miejsce w najbliższym otoczeniu ludzi, i nie potrzebują go wiele, jakby sugerował ich wygląd. Najlepiej czują sią w bezpośrednim pobliżu człowieka, co praktycznie dyskwalifikuje je jako psy do kojców czy tez do budy !

Prawidłowa pielęgnacja sierści czarnego teriera bywa uciążliwa, ale jeśli chcemy mieć zadbanego, pięknego psa należy siebie i jego jak najszybciej zaprzyjaźnić z grzebieniem, szczotką, szamponem, odżywką.

Decydując się na własnoręczne strzyżenie potrzebować będziemy mocnej maszynki do strzyżenia, solidnych nożyczek (najlepiej sprawdzają się długie 7 - 8 calowe) i filcaka do usuwania ewentualnych kołtunów.
Ozdobą czarnego teriera jest jego piękna broda, którą należy często myć gdyż przy każdym posiłku narażona jest na umorusanie.

Czarne teriery są dość zdrową rasą. Jednak jak u większości dużych i olbrzymich psów zdarzają się wśród nich choroby stawów – dysplazje. Choroby te w dużej mierze przenoszone są genetycznie. Niemniej jednak, wychowanie i warunki w jakich dorasta pies również mają na to wpływ.

Świadomi tego faktu hodowcy wykonują u psów przed ich rozmnożeniem zdjęcia RTG, z których lekarz określa stan stawów (HD i ED) i do hodowli wybieraja tylko zdrowe osobniki. 

Każdemu młodemu psu można zrobić krzywdę i “popsuć” stawy nieodpowiednio obchodząc się z nim w okresie szczenięcym i młodzieńczym. Absolutnie nie należy przeciążać stawów – pies nie jest konikiem do ujeżdżania przez dzieci. Trzeba uważać też, aby nasz szczeniak nie biegał po schodach i nie skakał przez przeszkody. Nie należy też zabierać młodego psa na wiolokilometrowe przebieżki czy kazać biegać przy rowerze. W czasie intensywnego wzrostu należy szczególnie dbać o właściwe traktowanie i odżywianie naszego psa. Czarny terier, gdy potrzebuje pobiegać po prostu to robi, ma tzw. “głupawki” - przez kilka minut szaleje, biega, po czym uspokaja się. Waga psa ma także wpływ na stan stawów. Zapasiony szczeniak czy młody pies to wcale nie oznaka dobrego zdrowia i odżywiania - generalnie nie należy przesadzać w żadna stronę.

Niestety czarne teriery nie są rasą długowieczną i zdecydowanie za szybko odchodzą.

Średnia długość życia to 11-12 lat. Dlatego należy dbać o nie jak najlepiej, by cieszyły nas swoją obecnością jak najdłużej.

A każdy, kto posiada czarnego teriera już na zawsze pozostanie wiernym “czernyszomaniakiem”, bo to są naprawdę wyjątkowe psy - jak my mogliśmy tak długo bez nich żyć ???.

STRZYŻENIE CZARNEGO TERIERA

Autor artykułu - Olga Vorobjeva - "Przygotowanie Czarnego Teriera Rosyjskiego do wystawy"

Wielu wystawców zdaje sobie sprawę, jak ważne jest właściwe zaprezentowanie psa na ringu wystawowym. Od tego zależeć może jego kariera. Dlatego chciałabym podzielić się z Państwem 10 latami doświadczeń w przygotowywaniu psów do wystaw.
Do przeszłości należą czasy, kiedy uważano Czarnego Teriera za psa niewymagającego specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych.

Wystarczać miało mycie mydłem w pobliskim jeziorze. Często też wystawiano na grubych łańcuchach psy, przyprowadzone prosto z kojca.
W dzisiejszych czasach wszyscy psi uczestnicy muszą być do pokazu starannie przygotowani: muszą wiedzieć, jak się ruszać i jak prawidłowo się zaprezentować, podczas gdy ich właściciele muszą nauczyć się trymowania i strzyżenia.
Odpowiednie przygotowanie czernysza jest prawdziwą sztuką. Powiedzmy zatem, jak ze stworzenia podobnego do niedźwiedzia można wydobyć modnie wystrzyżonego psa?

Zacznijmy od początku - od trymowania. Trymowanie oznacza staranne wyczesanie i wyrwanie martwych włosów,które wychodzą łatwo i bezboleśnie.

Nie trzeba torturować psawyrywaniem włosów, które nie chcą wyjść - nie tędy droga.

Jeśli jednak ktoś się przy tej metodzie uprze, otrzyma co najwyżej siniaki na ciele psa, brak zaufania do rąk właściciela i wzrastającą ilość siwych włosów.
Kiedy szczenię osiągnie 1 miesiąc życia, nadchodzi czas na przyzwyczajenie go do nowego dla niego zabiegu - czesania. Niezbędny wówczas jest grzebień o rzadkich zębach. Nie należy przy tym zapominać, że choć to nie pies ma ambicje wystawowe i nie jemu zależy naeleganckim wyglądzie, to jako prawdziwy terier uzna strzyżenie, czesanie i wystawy za formę pracy, wykonywanej ku zadowoleniu właściciela.
Właściciel powinien dbać o to, aby zabiegami pielęgnacyjnymi niesprawić psu bólu.

Jeśli się to uda, 2-3 miesięczny szczeniak potraktujeje jako masaż.

Wystarczy 5-10 minut dziennie, aby wyczesać z sierści źdźbła traw itp.

     Przygotowanie włosa CTR wymaga dużej uwagi, ale jego pielęgnacja jest sztuką, której można się nauczyć. Oczywiście należy brać pod uwagę indywidualne tempo wzrostu włosa, choć z reguły zabiegi związane z przygotowaniem psa do wystawy wykonuje się 7-10 dni przed jej terminem.

Pies powinien być wyczesany i wykąpany, po czym można przystąpić dostrzyżenia.

I. Kąpiel

Specjalny szampon dla psów (zwłaszcza dla psów wystawowych) należyrozcieńczyć i wcierać do uzyskania piany. Kiedy piana ta wniknie wsierść , należy psa dokładnie spłukać. Na zakończenie dobrze jestnałożyć odżywkę ze spłukiwaniem, która wspomoże prawidłowe funkcjonowanie skóry. Aby usztywnić włos, stosuje się płukanki z soku z cytryny lub piwa.
Po kąpieli sierść należy wyżąć i wytrzeć do sucha ręcznikiem. Można użyć suszarki, ale należy pamiętać, że rozczesywanie włosów może dać niepożądany skręt jak u pudla.
Sierść należy rozczesać grzebieniem dopiero, kiedy jest sucha. Wtedy należy przystąpić do strzyżenia.

II. Strzyżenie

1. Głowa
Sierść na głowie i pysku powinna być wyczesana zgodnie z kierunkiemwzrostu, a martwe włosy usunięte. Kosmyki w uszach przycinamy - zarównona zewnątrz, jak i od środka. Wnętrzem uszu lepiej jednak zająć się podkoniec strzyżenia z uwagi na drobne włoski, które podrażniając uszybędą powodować, iż pies będzie wstrząsał głową, utrudniając dalsze strzyżenie. Uszy powinny być strzyżone maszynką elektryczną.

Jeżeli włosy zwisają z obu stron uszu i dają wrażenie "dużych uszu", należy je przyciąć ostrożnie tak, aby nie skaleczyć psa.

2. Czoło
Zaczynamy od brwi i z pomocą maszynki robimy"platformę" o szerokości równej szerokości czaszki, a długości od brwido uszu. Resztę czoła przycinamy nożyczkami tak, aby krótkie włosyłagodnie przechodziły w długie, od 1 do 2 cm. W ten sposób z tyłu głowytworzy się rodzaj "czapki", dającej efekt wydłużonej głowy.
Po przygotowaniu czoła przychodzi kolej na przycięcie włosów na policzkach.
Wyczesujemy uszy i golimy włosy u ich podstawy. Następnie strzyżemy dodługości 1,75 cm sierść na policzkach tak, aby były one całkowiciepłaskie. Jeżeli pies ma szeroką czaszkę - włosy ma policzkach mogą byćprzycięte nawet jeszcze krócej. Jeżeli czaszka jest długa i wąska,włosy powinny być dłuższe.

Kiedy już wiadomo, jaką długość włosów należy zostawić na policzkach, przychodzi czas na kolejny krok. Nadajemy głowie charakterystyczny kształt "cegły". Efekt ten uzyskujesię przez wyrównanie różnicy między długimi włosami na pysku i brodzie, a krótkimi na policzkach. Głowa oglądana z boku powinna mieć kształt trójkąta, a widziana z góry - kształt prostokąta. Grzywka musi być przedłużeniem czoła, podkreśleniem jego prostych linii, równoległych do pyska. Nieprawidłowa grzywka zniekształca te linie. Wszystkie włosy,deformujące prostokątny kształt głowy muszą być przycięte. Na koniec należy włosy na głowie wyczesać grzebieniem i sprawdzić rezultaty pracy.

 

3. Szyja i klatka piersiowa
Prowadzimy linię od podstawy ucha do połączenia szczęki i szyi. Strzyżemy krótko od podstawy ucha do szyi. Następnie przystępujemy doprzygotowanie szyi. Sierść powinna być wyczesana grzebieniem w kierunku odwrotnym do kierunku wzrostu, a zbędne włosy wycięte nożyczkami tak, aby uformować grzywę.

Poziom kłębu powinien być wyrównany - w przeciwnym wypadku uzyska się ogoloną szyję wyrastającą z gęstego futra. Po lewej i prawej stronie szyi włosy dłuższe (2-3 cm) przechodzą w bardzo krótkie. Grzywa musi wyglądać jak kontynuacja szyi. Długość grzywy zależy od indywidualnej budowy każdego psa. Jeżeli szyja jest drobna i długa -włosy muszą być dłuższe; szyja krótka i masywna wymaga pozostawienia włosów krótszych.
W standardzie rasy użyto sformułowania: " przednia część klatki piersiowej sięga linii łokcia..." Moim zdaniem cechę tę należy podkreślić w następujący sposób: Prowadzimy linię od mostka do łopatki. Tutaj przebiega granica pomiędzy włosami krótkimi w niższej części szyi a dłuższymi na łopatkach.Granica ta jednak nie może być zbyt wyraźna. Wszystkie linie cięć sąłagodne, przechodzą jedna w drugą bez nadmiernej ozdobności czyfantazji - te pasują do ras bardziej ozdobnych.
Wszystkie części ciała powinny być w odpowiednich proporcjach. Umiarkowanie jest właściwe dla tej rasy.
Zaczynając od mostka włosy powinny mieć długość 1-2 cm. Przód klatki piersiowej należy uformować nożyczkami. Prawidłowo przystrzyżony przód sprawia wrażenia psa "podanego naprzód".
Jeżeli klatka jest dobrze rozwinięta, nie trzeba zostawiać długiej"kryzy". Pożądana jest wyraźna linia klatki (która nie powinna sięgać głębiej niż 10cm poniżej linii łokcia) przechodząca w linię "spódnicy"(włosy pod klatką). Ponadto, jeżeli klatka jest już dobrze rozwinięta, nadmierna ilość sierści da efekt budowy przysadzistej. Jeśli natomiast długimi włosami chcemy zamaskować niezbyt dobrze rozwiniętą klatkę, zamiast spodziewanego efektu zwrócimy tylko uwagę sędziego na tę cechę.
Włosy na ramionach powinny mieć długość ok. 3-5cm. Po raz kolejny należy wziąć pod uwagę budowę psa, zwłaszcza szerokość klatki. Jeżeli klatka nie jest zbyt szeroka, nie należy próbować jej poszerzać przez pozostawienie nadmiernej ilości włosów. Klatke lepiej uformować ćwiczeniami fizycznymi.

 

5. Kończyny przednie
Sierść na kończynach przednich powinna być równo i dokładnie wyczesana zgodnie z kierunkiem wzrostu. Zbędne włosy należy usunąć. Sierść powinna tworzyć "kolumny".
Zbite włosy pomiędzy palcami należy wyciąć. Łapa ma być okrągła.

6. Kończyny tylne
Strzyżenie rozpoczynamy od kolan (1-2cm powyżej nich). Można użyć maszynki.
Przycinamy włosy na tylnej stronie ud aż do okolic odbytu. Na udach zostawiamy włosy długości 3-5cm, a włosy dłuższe łagodnie przechodzą w krótsze.
Jeżeli prawidłowo ostrzyżemy włosy na udach, ukryjemy wiele wad i słabych punktów budowy psa. Chciałabym jeszcze razprzypomnieć, że ostrzyżony CTR ma mieć naturalną sylwetkę i sprawiaćwrażenie pewnego siebie i mocnego psa, a w żaden sposób nie ozdobnego.

      Na koniec kilka słów o tym, jak przygotować do wystawy samego siebie.
1. Po pierwsze, należy życzliwie odnosić się nie tylko do swojego psa, ale i do wszystkich naokoło. Mogą sobie na to pozwolić głównie osoby o silnym charakterze. Wystawa to przecież rywalizacja - również o to, kto ma silniejsze nerwy.
2. Nie należy wchodzić na ring jak na szafot. Pies doskonale wyczuwa i przyjmuje nasz nastrój za swój, dlatego trzeba pomóc mu zachować pewność siebie.
3. Jeśli nie dopisało nam szczęście i nasz pies nie osiągnął na wystawie znakomitych rezultatów, mimo to podziękujmy sędziemu. Wystawa to przecież święto, a nasz pies jest dla nas zawsze najpiękniejszy na świecie.
4. Niezależnie od wyników wystawy nie zapominajmy pochwalić naszego psa i nagrodzić za to, że starał się sprawić nam przyjemność.


Rysunki autorstwa Olgi Vorobiovej.

Artykuł został zamieszczony w magazynie "Tchiorny Terier" nr 8/98

Dodatkowo link do strony ze zdjęciami i opisem w języku angielskim strzyżenia czarnego teriera

http://www.d-keitos.narod.ru/QUESTIONS/195a.htm

Zapraszam także na stronę serwisu poświęconego rasie czarny terier : http://www.swiatczarnegoteriera.republika.pl/